Specjalistyczna Praktyka Lekarska Dr n. med. Paweł Mielczarek, specjalista chirurgii dziecięcej
Specjalistyczna Praktyka Lekarska Dr n. med. Paweł Mielczarek, specjalista chirurgii dziecięcej      
 
Rysunek 2.2    

Strzałka Tutaj znajdziecie Państwo informacje i porady na temat diagnostyki moczenia nocnego u dzieci.


Diagnostyka moczenia nocnego składa się z wywiadu, badania lekarskiego oraz badań laboratoryjnych, obrazowych i czynnościowych.

Strzałka Wywiad:
Jest elementem badania lekarskiego, w którym lekarz stara się ustalić rodzaj dolegliwości i objawów zgłaszanych przez chorego, czas ich trwania i stopień nasilenia. Stare lekarskie przysłowie mówi, że "dobrze zebrany wywiad to połowa drogi do postawienia rozpoznania".

Strzałka Badanie:
Podstawowy i pierwszy krok do postawienia właściwego rozpoznania.

Strzałka Badania laboratoryjne:
Podstawowym badaniem laboratoryjnym w diagnostyce moczenia nocnego jest badanie ogólne moczu, na które składa się analiza biochemiczna oraz badanie mikroskopowe osadu. Nie mniej istotne jest badanie mikrobiologiczne moczu, które polega na przeniesieniu próbki moczu na specjalne podłoża w celu oceny obecności w moczu bakterii lub grzybów. Bardzo istotna jest odpowiednia technika pobrania próbki moczu do badania mikrobiologicznego. Niewłaściwe pobranie próbki jest przyczyną błędnych wyników badania. Należy pamiętać o dokładnym umyciu dziecka. Wystarczające jest mydło i ciepła woda. Mocz pobierany jest do jałowego pojemnika, w który należy zaopatrzyć się w laboratorium wykonującym badanie. Pojemnika nie można od wewnątrz dotykać palcami. Mocz powinien być pobrany z tzw. "środkowego strumienia". W tym celu dziecko powinno oddać pierwszą porcję moczu do toalety, a następnie nasiusiać do pojemnika. Takie postępowanie ma na celu uniknięcie dostania się do próbki drobnoustrojów z cewki moczowej. Pojemnik z próbką powinien być natychmiast dostarczony do laboratorium. Dłuższe przechowywanie próbki powoduje, że badanie staje się bezwartościowe.
W uzasadnionych przypadkach wskazane są inne rzadziej wykonywane badania moczu.
Istotną rolę w diagnostyce moczenia odgrywają badania laboratoryjne krwi. Poza morfologią krwi często wykonywane są badania oceniające wydolność nerek i gospodarkę jonową ustroju.

Strzałka Badania obrazowe:
Badanie USG jamy brzusznej - pozwala na ocenę położenia oraz budowy nerek i pęcherza moczowego. Jest bezpieczne i całkowicie niebolesne. Badanie wykonywane jest przy użyciu aparatu, który na monitorze przedstawia obraz narządów wewnętrznych uzyskiwany dzięki falom ultradzwiękowym emitowanym przez głowicę, którą lekarz przemieszcza po powłokach jamy brzusznej.

Cystouretrografia mikcyjna - jest badaniem, które polega na podaniu do pęcherza moczowego kontrastu poprzez cewnik wprowadzony przez cewkę moczową. Po wypełnieniu pęcherza kontrastem wykonywane są zdjęcia rtg, które wykonuje się również w czasie oddawania moczu. Badanie to uwidacznia na kliszy rtg lub w formie filmu obraz pęcherza i cewki moczowej. Cystouretrografia pozwala na rozpoznanie częstego schorzenia dróg moczowych u dzieci jakim są tzw. odpływy pęcherzowo-moczowodowe, które polegają na cofaniu się moczu z pęcherza moczowego do moczowodów i nerek.

Urografia - badanie polega na podaniu kontrastu do żyły pacjenta poprzez specjalnie w tym celu założoną plastykową igłę tzw. wenflon. Kontrast stosowany w tym badaniu ma specjalne właściwości i jest wydzielany przez nerki do moczu. Kontrast obecny w moczu wydzielanym przez nerki przedstawia na zdjęciu rtg obraz nerek, ich układów zbiorczych, moczowodów i pęcherza moczowego.

Cystoskopia - jest badaniem wykonywanym w znieczuleniu ogólnym lub rdzeniowym. Polega ono na wprowadzeniu poprzez cewkę moczową do pęcherza specjalnego urządzenia optycznego zwanego cystoskopem. Nowoczesne cystoskopy wyposażone są w układ optyczny i kamerę, dzięki którym lekarz badający ogląda obraz z wnętrza ciała na monitorze. Za pomocą cystoskopu można oglądać wnętrze cewki moczowej i pęcherza. Urządzenie to służy również do pobierania materiału do badań histopatologicznych oraz wykonywania zabiegów operacyjnych.

Strzałka Badania czynnościowe:
Badanie urodynamiczne - jest badaniem oceniającym czynność dolnych dróg moczowych - pęcherza moczowego i cewki moczowej. Badanie składa się z następujących elementów:

Uroflowmetria - badanie polega na oddaniu moczu do specjalnego urządzenia pomiarowego, które wyglądem przypomina zwykłą toaletę. W trakcie badania oceniane są liczne parametry przepływu cewkowego oraz po badaniu wykonywane jest badanie usg pęcherza moczowego w celu oceny ilości moczu jaka pozostaje w nim po mikcji. Analiza wyników pozwala na wstępną ocenę czynności pęcherza moczowego i cewki moczowej.

Cystometria wodna - badanie polega na pomiarze ciśnień w świetle pęcherza moczowego za pomocą wprowadzonego poprzez cewkę moczową czujnika. Pęcherz jest wypełniony ciepłą solą fizjologiczną, a specjalistyczna aparatura pomiarowa zapisuje paramety pracy pęcherza moczowego oraz zwieraczy.

Badanie ciśnienie-przepływ - wykonywane jest po wypełnieniu pęcherza moczowego solą fizjologiczną w trakcie cystometrii. Badanie polega na ocenie rozkładu ciśnień w pęcherzu moczowym oraz pracy zwieraczy w trakcie oddawania moczu.

Profilometria cewki moczowej - badanie polega na ocenie rozkładu ciśnień jakie panują we wnętrzu cewki moczowej za pomocą wprowadzonego do niej specjalnego czujnika. Rozkład ciśnień we wnętrzu cewki moczowej świadczy o sprawności pracy zwieraczy i ma duże znaczenie w diagnostyce nietrzymania moczu.

Dalej Następna strona.

Wstecz Poprzednia strona



Ostatnia aktualizacja: 21.08.2016.

   
    Rysunek 5.2